• A
  • A
18.08.2009
Şiir

Aydınlığa Özlem

Yeniden başlayabilmen için,
yetmez mi sana özünde var olan sevgi?
Ve bir de özlemlerinden geriye kalan,
son bir çırpınış...
Diriliş vakti gelmedi mi hâlâ?
Artık uyan, o yattığın ölümcül uykulardan!..
Ölüm.. boğazımda düğümlenen son bir haykırış!

Senin için sabahlar,
neden hep böyle karanlık olsun?
Çiçeklerden ve gün ışığından yoksun...

O yerlerde çırpınan,
tükenen son ümidin miydi senin?
O derinden gelen ses senin miydi?
Sen miydin o bir îdam mahkumu misali,
sessiz isyanlarla haykıran?

Yüzün neden hüzünlü böyle?
O dipdiri bakışlar,
şimdi, ölüm sessizliğinde..
durgun ve karanlık.
Gözlerindeki o eski ışıltılar...
Hani? Nerede?
Nerelerde kaldı o eski aydınlık?

Bizim için sabahlar,
neden hep böyle karanlık olsun?
Gülüşlerden ve güneşten yoksun...

Saklı Şiirler
Ocak 1991, İstanbul

 

Yorum yazabilirsiniz.

Yorumlarınız onaydan sonra yayınlanacak olup eposta adresiniz sitede görünmeyecektir. Lütfen hakaret içeren sözler yazmayınız.
0.007 sn.